O mnie

Cześć! Jestem Pamela, mam (prawie!) 22 lata. Urodziłam się w Ostrołęce, a obecnie mieszkam w Warszawie. Uczę się  na kierunku projektowanie ubioru. Kocham modę, sztukę i ogólnie lifestyle.

Ajj… To wszystko brzmi banalnie. Ale w sumie podstawowe informacje macie już w pigułce 😉 Jak pięknie i szybko ominęłam ten najgorszy i najcięższy temat jakim jest przedstawianie się. Nie wiem czy Wy też tak macie jak przychodzicie w nowe miejsce, do nowej grupy to nie znosicie się przedstawiać? Co komu powiedzieć? Na ile można sobie pozwolić? Gdy idziemy do nowej szkoły lub na nową uczelnie to zazwyczaj trzeba na każdym przedmiocie się przedstawiać, mówić o swoim hobby , pasji, dlaczego tu jesteśmy etc.

Może myślicie sobie teraz: „ Ale przecież skoro zakłada bloga to musi kochać nie tylko modę ale i pisanie. Co więc jest w tym trudnego? Napisać raz a porządnie?”. Otóż nic w tym trudnego, ale niestety nie jest to moje pierwsze podejście do pisania stronki. Wyobraźcie sobie, że już w 5 klasie podstawówki założyłam bloga. Był to na tamte czasy blog- fanpage, a ja byłam anonimem. 😀 Niestety nie przetrwał on zbyt długo.  🙁 Jakos po roku go usunęłam (w sumie, jak na dziecko to dużo 😉 ). Później stwierdziłam, że chcę pisać super ekstra scenariusze do filmów.  Zapisałam z 10 takich małych zeszytów na różne historie. Między scenariuszami zaczynały wkradać się ponownie blogi modowe, raz miałam nawet o sztuce 😀 . Zawsze gdzieś, cokolwiek bym nie robiła w swoim życiu był akcent na modę i sztukę. Podobno gdy jesteśmy dziećmi to najbardziej wiemy co kochamy i co nas uszczęśliwia. Ja szyłam jako mała dziewczynka ubranka dla lalek barbie. Wiecznie przebierałam się w mamy ubrania, a moja przyjaciółka z podstawówki miała przeze mnie problemy, ponieważ jak ją odwiedzałam to podkradałyśmy jej mamie kosmetyki i ubrania. Moja mama nie miała z tym problemu. Pozwalała mi nawet chodzić gdy tata nie patrzył w jej wysokich szpilkach po domu. Pamiętam nawet jak robiła mi w za dużych butach i jej ubraniach sesje zdjęciowe 😀Byłam małą modeleczką, a ona, niezwykle zadbana-moim wzorem do naśladowania. Chciałam być tak piękna jak ona.  I tak to wszystko toczyło się, dopóki nie zapragnęłam dorosnąć. W liceum stwierdziłam, że to śmieszne pisać bloga, którego jeszcze praktycznie nikt nie czytał. Nawet moi, znajomi czy rodzina nie wiedzieli, że go prowadzę. W szkole średniej zajęłam się poważniejszymi sprawami jakimi było pisanie książek. To trwało aż do czasów mojego pierwszego roku na studiach- psychologii.  Ba! Nawet jedna z książek ma ponad 300 stron.  Z racji tego, że bardzo interesuję się psychologią i chciałam robić coś poważnego (bo przecież już jestem dorosła) były to powieści bardziej psychologiczne. Jednak ciągle wkradała się do tych książek moda.

Niestety z problemów osobistych musiałam przerwać studiowanie psychologii . Zrobiłam sobie rok przerwy. Była to chyba jedna z najlepszych decyzji w moim życiu. Nie wróciłam na psychologię tak jak zamierzałam. W ciągu tego roku poznałam dziewczynę, która mnie natchnęła. Ona studiowała projektowanie ubioru w Poznaniu. Zrozumiałam, że może można podążać za marzeniami, robić to co się kochało od zawsze. Aga, dziękuję !

Wierzę w to, że jak się czegoś bardzo pragnie to, to osiągniemy. Podążajmy za marzeniami, odnajdźmy w sobie wewnętrzne dziecko. Podobno gdy go odnajdziemy i zaczniemy żyć z pasją to będziemy najbardziej szczęśliwi w swoim życiu. Ja chyba już je odnalazłam. 🙂

Wracam do blogosfery już jako w miarę dojrzała kobieta, która nie wstydzi się siebie taką jaką jest.

Poznajcie:

Pamelę Moskalik !